Prioritysticker van PostNL

Prioritysticker van PostNL

De dood van de posterijen gaat gekleed in het blauw. Kent u ‘m nog, de sticker? Een nog niet zo heel grijs verleden was blauw, marineblauw, met de tekst ‘priority’.

Onlangs ging ik naar het postkantoor (nou ja, naar de kelder van wat vroeger een postkantoor was en waar tegenwoordig mensen op fitnessfietsen zich in het zweet werken) om Van Gogh-postzegels te kopen: een setje van vier verschillende postzegelvellen in een speciaal bewaarmapje. Het gesprek dat zich ontspon was alarmerend.

[medewerker pakt een los Van Gogh-vel uit de la]

Ik: ‘Oh, ik bedoel eigenlijk het complete setje met vier verschillende postzegelvellen.’

[ik wijs naar het Van Gogh-bewaarmapje dat achter de balie wordt getoond]

Medewerker: ‘Die hebben we niet, want die vellen verschijnen pas in de loop van het jaar.’

Ik: ‘Oh? In de webshop zijn ze gewoon beschikbaar, sinds vorige week.’

Medewerker: ‘Oh, ja, maar dat is alleen online.’

[medewerker geeft me bij het losse postzegelvel wel het bewaarmapje mee]

Mijn eerste zucht slikte ik in. Het gesprek ging verder:

Ik: ‘Mag ik een paar losse prioritystickers hebben?’

Medewerker: ‘Ik heb helemaal geen prioritystickers meer, want die gaan eruit. Tegenwoordig wordt die sticker op de postzegels gedrukt.’

Ik: ‘Nou, er zijn ook internationale zegels die niet zo’n prioritysticker hebben, bijvoorbeeld die van het Mauritshuis.’

Medewerker: ‘Oh ja, het zou kunnen dat die postzegels geen prioritysticker hebben, omdat de Mauritshuiszegels niet voor internationale post zijn.’

Ook mijn tweede zucht slikte ik in. Ik groette de medewerker en wenste hem een fijne avond.

Ik besloot het via Twitter te proberen. ‘Binnen 60 minuten antwoord,’ prijst PostNL zichzelf aan. In een vraag-antwoordsequentie van een bericht of acht presteerde PostNL het om de volgende oplossingen aan te reiken:

  1. Bestel de prioritystickers via MijnPostShop.nl. Helaas: dit is een website voor zakelijke klanten. Als consument kun je hier niets bestellen, dus neen, ook niet die gratis rol met 500 prioritystickers.
  2. Download en print het prioritylogo. Vooruit, ik ben de beroerdste niet. Ik heb een computer en een laserprinter. Maar die lust geen enveloppen, alleen heel misschien onder dwangvoeding, waarna het apparaat ongetwijfeld uit pure wraakzucht het logo op de kop print, op de achterzijde, over het adres, of over de postzegel. Wat hoor ik daar in de verte…? Met plakband bevestigen, zegt u…? Of op etiketten printen? Briljant: wat krijg je dan? Juist, een sticker! En laat PostNL die nu toevallig voor het gemak zelf al hebben gemaakt voor zijn klanten!
  3. Probeer het bij een ander postkantoor. Heb ik gedaan, helpt niet, ze weigeren allemaal, of ontkennen dat er zegels bestaan zonder voorgedrukte priorityaanduiding.
  4. Bestel de Willem-Alexander-zegels, met voorgedrukte priorityaanduiding. Ik had het over de Van Gogh-zegels, die jullie hebben ontworpen zonder voorgedrukte priorityaanduiding. Zal ik mijn vraag opnieuw stellen?

En ziedaar de troef van elke kafkaëske klantenservice: de vicieuze cirkel. Daar kom je nooit meer uit, en de klant haakt vanzelf af. Probleem opgelost. Is het al rookpauze?

Ook mijn derde zucht slikte ik in. Maar de achteloosheid waarmee PostNL zijn klanten het bos in stuurt gaf me nog een ander naar gevoel. Er kwam een fundamentele vraag bovendrijven: maakt zo’n prioritysticker nog wel iets uit? Is het plakken van die sticker een rituele handeling geworden? Jaren geleden al schafte PostNL het standaardtarief af; alle internationale brievenbuspost kon alleen nog als priority worden verstuurd. Worden sindsdien niet alle enveloppen, met of zonder sticker, op dezelfde hoop gekieperd?

Laat ik dan zelf de vijfde oplossing aandragen. Wie ondanks alles zijn brief met prioritysticker wil versturen heeft een veel betere manier tot zijn beschikking, zonder gehannes met schaar en lijm:

e-mail.

Zoals vriendin I zou constateren: and not a single fuck was given that day. Had ook Josef K. maar Engels gesproken.