Ankie Lok – journalist, schrijver

Tag: Muziek (pagina 1 van 4)

Stille Zaterdag: verkeersdode

Onderweg naar de Sallandse Heuvelrug. Een zwart-witte kat op de N332, toegezongen door Wende Snijders.

Berken op de Sallandse Heuvelrug, 11 april 2020 (foto: Ankie Lok)

Half zeven ’s ochtends op de N332. We hadden er al ruim een uur op zitten. Een Randstedeling in lockdown probeert zichzelf toch even uit te laten.

Op de achterbank lagen een winterjas en een zomerjas. Er was mooi weer voorspeld, maar de dag was amper begonnen. In het donker uit het raam hangend op zes hoog vond ik het lastig kiezen: welk kledingstuk zou het best van pas komen, straks, als de zon eenmaal op was?

Op de N332 schemerde het. De oostelijke hemel hadden we al zien gloeien in spectaculaire kleuren, van blauw en groen naar koraalrood. Afgedraaid vanaf de A1 beschreven we nu een halve ruit om de westkant van de Sallandse Heuvelrug heen.

Meer lezen

Notre-Dame: mystiek in de chaos

Een bezoek aan de Sint-Nicolaaskerk riep de brandweerlieden in de uitgebrande Notre-Dame in gedachten. Wat is er nodig voor een ontmoeting? Geen liturgische regels, maar het onverwachte.

De brandweer in de uitgebrande Notre-Dame.

In een blikkerende zon stond ik voor de Sint-Nicolaaskerk, wachtend op vriend R. Ik wilde de blikvanger in het centrum van Amsterdam wel eens van binnen zien. Ook zochten we een nieuwe activiteit voor Witte Donderdag; de butler was wel klaar met bedienen. En we zouden een kaars opsteken. Een experiment voor de ziel: kan R. als zelfverklaard misantroop zich openstellen voor mystiek? En hoe zou ik zelf zo’n rituele handeling beleven?

Daags tevoren had ik een kaart van hem ontvangen. ‘Er denderde een trein over mij heen,’ stond er, ‘maar de wissel is omgezet. (…) Ik ben hopeloos verliefd.’ Zo’n bericht mag doorgaans worden toegejuicht, van een misantroop vond ik het vooral verontrustend, ook al bediende hij zich van apocalyptische formuleringen: ‘Een demon heeft bezit van mij genomen.’ Zijn mededelingen had hij neergepend op een ansichtkaart met een illustratie van Parijs versus New York, de ene helft toonde de jeune romance van april, de andere helft de indian summer van september.

Meer lezen

Oudejaarslijst 2018: slapen en ontwaken

oudejaarslijst 2018

Om het jaar uit te luiden, laat ik me graag vergezellen door de twee vrouwen op de foto’s links en rechts hierboven. Zij hadden elk hun eigen trauma te verwerken. Ik (midden) kreeg het afgelopen zomer voor de kiezen met een ‘shredcast’: eigenhandig duwde ik post die ik zelf ooit had verstuurd door de versnipperaar. Een ellendig experiment.

De rode draad van 2018 liep verder langs slapen en ontwaken. Zo was er een claustrofobische overnachting op Texel, we keken naar pittende panda’s, met mijn hoofd onder de dekens luisterde ik naar Wende Snijders, in een Drentse slaapkamer hielden alinea’s uit ‘De lange droogte’ me in de houtgreep, ik werd wakker geappt voor vulpenadvies, en de domste actie voltrok zich in bed.

Ga er maar weer voor zitten (met een oliebol) en lees de oudejaarslijst 2018 >>

Daar is-ie weer: de oudejaarslijst

Oudejaarslijst 2017

Om ons heen dobberen de oliebollen alweer in het vet. Die geur kan maar één ding aankondigen: de oudejaarslijst.

2017 kwam onder andere als een rijk dierenjaar uit de bus: een depressieve kat, een postale kip, een Berlijnse nachtegaal, een dode bunzing, een getekende frankolijn, een aangereden reiger en een afscheidsschaap.

Neem dus lekker een oliebol en lees de oudejaarslijst 2017 >>

De butler op Witte Donderdag

Scheersessie; weerstation links in de vensterbank.

Scheersessie; weerstation links in de vensterbank.

Op de avond van Witte Donderdag kwam vriend R weer bij ons op bezoek, op een vroeger tijdstip dan vorig jaar. Toen hij aanbelde bleek de live-uitzending van The Passion net begonnen, en dat leek me zeer geschikt als beeldbehang. We dronken er rode wijn bij, al schakelde geliefde S gauw over op pils, Witte Donderdag of niet.

The Passion, dit jaar in Leeuwarden, was weer een smakelijke ratjetoe. Een Jezus die in het echte leven Dwight heet, een Maria die zelf twee jaar jonger is dan haar zoon bij diens kruisdood. In het verhaal van presentator Remco Veldhuis sprongen alleen nog de anachronismen in het gehoor. Jezus als ‘vlogger’, en later: ‘hashtag uwwilgeschiede’. Ik opende de bijbehorende website en werd daar uitgenodigd om ‘virtueel mee te lopen’ met het verlichte kruis. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt, maar ik had geen zin om mijn hele Facebookprofiel aan de EO te schenken. Wel kwam ik in de verleiding om te twitteren met #Noorden.

Meer lezen